Książki

Singerowie: kolejne wygnanie

Maurice Carr

…do mojego snu wpływa srebrna ryba. Jeszcze zanim w ciemnościach otworzę oczy, już wiem, że takie same monstra unoszą się na niebie. I że te ryby nad głową to zeppeliny, a ikra, którą spuszczają na Londyn, to bomby…

Kolejne wygnanie to intymny portret Ester Singer Kreitman malowany słowami jej syna – obraz pisarki, kobiety i matki widziany oczami dziecka, a potem młodzieńca. Oprócz rodzinnej i pisarskiej biografii Kreitman – nieudanego małżeństwa, kolejnych prób zbliżenia się do Singerów i kolejnych „wygnań” – autor prezentuje również migawki z życia londyńskich Żydów, paryskiej bohemy, a przede wszystkim środowiska międzywojennych żydowskich literatów na letnisku w Świdrze. Szczególnie smakowite fragmenty serwuje właśnie w opisie podwarszawskiej wilegiatury, kiedy to miał okazję bliżej poznać swoich słynnych wujów, Izaaka Baszewisa i Joszuę Singerów.

Wspomnienia Maurice’a Carra zachwycają stylem, który znakomicie imitując język i sposób myślenia dziecka, w wielu miejscach wpisuje się w najlepsze tradycje żydowskiej prozy pierwszej połowy dwudziestego wieku.

Maurice Carr (ur. 1913 r. w Antwerpii, zm. 2003 r. w Paryżu) – pisarz, eseista, tłumacz i dziennikarz, syn Ester Singer Kreitman, siostry pisarzy Izraela Joszuy i Izaaka Baszewisa Singerów. Paryski korespondent Agencji Reutera oraz redaktor naczelny „Izrael Magazine”, jako dziennikarz pracował m.in. dla BBC, „Daily Telegraph”, „The Jerusalem Post”, „Maariv”, „Haaretz”, „Commentary Magazine”. Pod pseudonimem literackim Martin Lea napisał powieść „The House of Napolitano”.

Informacje dodatkowe o książce:
Premiera: 30 września 2021
Tłumaczenie: Kaja Katańska
Przekład przejrzała i poprawiła: Katarzyna Makaruk
Opracowanie graficzne okładki: Zuzanna Opozda
Skład i łamanie: Marek Popielnicki
Patronaty: Żydoteka, Jewish.pl
230 stron

Brylanty

Ester Kreitman

Powieść Brylanty, wpisująca się w nurt żydowskiej literatury społeczno-obyczajowej, przedstawia przełomowy dla Europy okres pierwszej wojny światowej. Na tym tle autorka kreśli rozbudowane portrety poszczególnych postaci oraz osadza je w szerokim społecznym kontekście. Burzliwości opisywanych przez Kreitman czasów towarzyszą dramatyczne zmiany w łonie rodziny żydowskiej. Pisarka żywo i przekonująco przedstawia perypetie wzbogaconych migrantów z polskiego miasteczka, których dzieci, wychowane wedle zachodnioeuropejskich burżuazyjnych wzorców, odcinają się od wartości istotnych dla swych rodziców.

Brylanty to zarówno mikrostudium świata i rodziny w rozpadzie, jak i gorzko-satyryczna przestroga przed kulturowym i religijnym wykorzenieniem prowadzącym do rozchwiania, a nawet całkowitej zguby jednostki.

Trzecia w dorobku wydawnictwa Fame Art książka wydobywająca z cienia pisarstwo siostry słynnych braci Singerów.

Powieść Brylanty, wpisująca się w nurt żydowskiej literatury społeczno-obyczajowej, przedstawia przełomowy dla Europy okres pierwszej wojny światowej. Na tym tle autorka kreśli rozbudowane portrety poszczególnych postaci oraz osadza je w szerokim społecznym kontekście. Burzliwości opisywanych przez Kreitman czasów towarzyszą dramatyczne zmiany w łonie rodziny żydowskiej. Pisarka żywo i przekonująco przedstawia perypetie wzbogaconych migrantów z polskiego miasteczka, których dzieci, wychowane wedle zachodnioeuropejskich burżuazyjnych wzorców, odcinają się od wartości istotnych dla swych rodziców.

Brylanty to zarówno mikrostudium świata i rodziny w rozpadzie, jak i gorzko-satyryczna przestroga przed kulturowym i religijnym wykorzenieniem prowadzącym do rozchwiania, a nawet całkowitej zguby jednostki.

 

Tytuł tej powieści doskonale oddaje styl i język autorki. Ester Kreitman była bowiem prawdziwym brylantem literatury, niesłusznie przez lata skazanym na trwanie w drugim szeregu, w cieniu wybitnie utalentowanych braci – Izaaka Baszewisa oraz Izraela Joszuy Singerów.

Powieść, której akcja rozgrywa się w czasie I wojny światowej w środowisku antwerpijskich szlifierzy i handlarzy diamentów, dobitnie pokazuje, że Kreitman była mistrzynią frazy. Potrafiła jak mało kto dobierać słowa, by opisać świat, którego była baczną obserwatorką.

Warto sięgnąć po ten doskonały przekład z jidysz, by poznać i odzyskać Ester siostrę Singerów dla przyszłych pokoleń. To część naszego wspólnego dziedzictwa.

Michał Nogaś

 

Wreszcie dostajemy do rąk pierwsze polskie wydanie Brilijantn, powieści napisanej w 1944 r. przez Ester Kreitman, pisarkę urodzoną w Biłgoraju; Ester Kreitman, starszą siostrę Izraela Joszuy Singera i noblisty Izaaka Baszewisa Singera. Książka przetłumaczona z jidysz przez dr Monikę Polit, Zofię Ziębę i Jakuba Zygmunta. Opowiadając o rodzinie bogatego ortodoksyjnego handlarza diamentów z Antwerpii – mieszczańskim życiu w przeddzień pierwszej wojny światowej, ich ucieczce do Londynu i próbie powrotu – Kreitman kreśli niezwykły obraz odchodzącego świata, w którym tradycja przenika się z dekadencją. Wprowadza wyraziste bohaterki i bohaterów, opisuje relacje, zwyczaje, procesy. Dając nową, kobiecą perspektywę, uzupełnia o brakujące elementy nasze wyobrażenie o rzeczywistości, która bezpowrotnie zniknęła.

Patrycja Dołowy

 

Informacje dodatkowe o książce:
Premiera: 26 sierpnia 2021

Przekład: dr Monika Polit, Zofia Zięba, Jakub Zygmunt
Opracowanie graficzne: kilku.com (Idalia Smyczyńska · Robert Zając)
Patronaty: Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma, Muzeum POLIN, Zwierciadło, Chidusz
Skład: Karolina Zaborska
119×203 mm, 360 stron
Oprawa twarda

Niedostatek

Lynn Steger Strong

„Niedostatek”, Lynn Steger Strong

Uznana za najlepszą książkę roku 2020 przez „Time Magazi-ne”, „The Los Angeles Times”, „NPR”, „Vulture”, „The New Yorker” oraz „Kirkus”.

Niedostatek to przejmująca historia, uderzająca w najczulsze punkty i odnosząca się do najskrytszych obaw „niedo-skonałych” kobiet, w której każda z nas odnajdzie kawałek siebie.

Elisabeth zmaga się z pozbawioną lukru codziennością, zderza z depresją, odrzuceniem, bankructwem. Próbuje przetrwać i łączyć wszystkie role, jakie narzuca na siebie sama lub w ja-kich widzi ją społeczeństwo. Przytłaczające zmęczenie, presja Instagrama, wyzwania macierzyństwa, rozczarowanie pracą i doktoratem, oczekiwania męża – wszystko to próbuje jakoś pogodzić i zrównoważyć. Ukojenie przynosi poranne bieganie i…dawno utracona więź z przyjaciółką z młodości, Sashą.
Sasha także zmaga się z kryzysem i być może po wielu latach ich wspólne chwile z przeszłości staną się sposobem na odzyskanie kontroli nad życiem w czasie teraźniejszym.

Lynn Steger Strong stawia ważne pytania: czego pragniemy? A raczej: czego potrzebujemy? Oraz: co jesteśmy w stanie dać? I kiedy? Jej bohaterka należy do pokolenia niespełnionych marzeń i złamanych obietnic. Do tego boryka się z macierzyństwem, które też nie jest idealne. Na szczęście czasami wystarczy po prostu być. Bo te drobne zdarzenia i z pozoru banalne herstorie, z których składa się nasza codzienność, pozwalają odzyskać nadzieję.
-Karolina Kaja Gołuchowska

 

Każdy z nas boryka się z myślami, których nigdy nie wypowie na głos. Te myśli to sto procent prawdy o nas samych – bez złudzeń czy filtrów politycznej i społecznej poprawności. Dlatego szczerość tej książki dosłownie zwala z nóg. Bo nie jesteśmy do czegoś ta-kiego przyzwyczajeni.

Wiesz, jak to jest grać drugoplanową rolę w swoim własnym życiu? Z zapałem śledzić cudze historie i żyć nimi, choć przez to własne życie wydaje się blade i pozbawione sensu? Czym jest niedosyt i brak satysfakcji? Niedostatek?

O tym właśnie opowiada ta książka – i czyni to w sposób niebywa-le lekki, tonem typowym dla powieści na lato. Może dlatego mówi o nas więcej, niż same chciałybyśmy przyznać.
-Monika (Tekstualna)

„Niedostatek”, Lynn Steger Strong

Uznana za najlepszą książkę roku 2020 przez „Time Magazi-ne”, „The Los Angeles Times”, „NPR”, „Vulture”, „The New Yorker” oraz „Kirkus”.

Niedostatek to przejmująca historia, uderzająca w najczulsze punkty i odnosząca się do najskrytszych obaw „niedo-skonałych” kobiet, w której każda z nas odnajdzie kawałek siebie.

Elisabeth zmaga się z pozbawioną lukru codziennością, zderza z depresją, odrzuceniem, bankructwem. Próbuje przetrwać i łączyć wszystkie role, jakie narzuca na siebie sama lub w ja-kich widzi ją społeczeństwo. Przytłaczające zmęczenie, presja Instagrama, wyzwania macierzyństwa, rozczarowanie pracą i doktoratem, oczekiwania męża – wszystko to próbuje jakoś pogodzić i zrównoważyć. Ukojenie przynosi poranne bieganie i…dawno utracona więź z przyjaciółką z młodości, Sashą.

Sasha także zmaga się z kryzysem i być może po wielu latach ich wspólne chwile z przeszłości staną się sposobem na odzyskanie kontroli nad życiem w czasie teraźniejszym.

W „Niedostatku” Lynn Steger Strong bada subtelne, często niezauważalne akty przemocy, których dokonuje się na pewnym typie kobiet, kiedy te odważą się chcieć czegoś więcej.

To rewelacyjnie napisana, wciągająca historia, która z jednej strony przyczynia się do głębszej refleksji, ale jednocześnie – co potwierdza uznanie ze strony „Time Magazine” – świetnie sprawdzi się jako literatura na okres wakacyjny.

Książka została objęta patronatem Ofeminin.

O autorce:

Lynn Steger Strong urodziła się i wychowała w południowej Florydzie, gdzie uzyskała tytuł magi-stra beletrystyki na Uniwersytecie Columbia, gdzie prowadziła zajęcia z pisania dla studentów pierwszego roku. Mieszka na Brooklynie z mężem i dwiema córkami.

O tłumaczce:

Ewa Borówka – tłumaczka z języka angielskiego, autorka przekładów około czterdziestu książek oraz licznych artykułów, list dialogowych i tekstów telewizyjnych, nagrodzona przez „Magazyn Lite-racki KSIĄŻKI” za przekład „Opowieści na dobranoc dla młodych buntowniczek” Eleny Favilli i Franceski Cavallo. Ukończyła filozofię na Uniwersytecie Śląskim, przez dłuższy czas mieszkała w irlandzkim Dún Laoghaire, ostatecznie odnalazła się na Pradze.

Informacje dodatkowe o książce:

Premiera: 17 czerwca 2021

Przekład: Ewa Borówka

Autorka okładki: Gracja Zegarowicz

210×140 mm, 208 stron

Okładka miękka

Dystrybucja – www.fameart.pl

Moimi słowami

Ruth Bader Ginsburg

Światowy bestseller autorstwa najsłynniejszej sędzi USA, ikony walki o prawa człowieka, Ruth Bader Ginsburg oraz Mary Hartnett i Wendy W. Williams. Moimi słowami to kolekcja esejów, wywiadów i cytatów Ruth, w których poruszane są kwestie równości płci, funkcjonowania systemu prawnego, ale także uniwersalne wartości składające się na szeroko rozumiane człowieczeństwo. Książka pozwala lepiej zrozumieć fenomen Ruth, która jeszcze za życia stała się nie tylko symbolem walki o równość i sprawiedliwość społeczną, ale także prawdziwą ikoną popkultury. Dowcipne, wciągające, a czasem poważne Moimi słowami to fascynujący obraz jednej z najbardziej wpływowych kobiet Ameryki i pozycja obowiązkowa dla osób, które chcą wiedzieć o niej więcej. 

 

„Moimi słowami” to nie tylko biografia sędzi Ruth Bader Ginsburg, która wbrew systemowej dyskryminacji, sięgnęła po wszystko, czego odmawiało jej społeczeństwo. To też fascynujący fresk o tym jak w Stanach Zjednoczonych wykuwała się równość dla wszystkich obywateli i obywatelek. – Bart Staszewski

 

 

Ruth Bader Ginsburg ciężko walczyła o uznanie jej inteligencji, talentu i pracowitości. Angażowała się w Radzie ds. Kobiet Amerykańskiego Stowarzyszenia Wydziałów Prawa w walkę na rzecz równouprawnienia kobiet i ich dostępu do przyzwoitego traktowania. Nie chodziło o czysto formalne „podciągnięcie” kobiet do tego, co prawo przyznaje mężczyznom. Ginsburg domagała się zmiany standardu traktowania obu płci tak, aby miarą nie była wyłącznie męska perspektywa. Oponowała więc przeciw „romantycznemu paternalizmowi” przy dyskryminacji kobiet, nakazującego pobłażliwie traktować „ochronne” wykluczenie kobiet „dla ich dobra”. Takie ujęcie było nowością w USA. Podobny paternalizm bywa tolerowany w Polsce. – prof. Ewa Łętowska 

O autorce:

Ruth Joan Bader Ginsburg, powszechnie określana inicjałami RBG (ur. 15 marca 1933 zm. 18 września 2020) – amerykańska prawniczka i sędzia Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych w latach 1993–2020. Druga w historii kobieta pełniąca funkcję sędziego Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych, powołana przez prezydenta Billa Clintona. Kojarzona ze skrzydłem liberalnym, popierała prawo do przerwania ciąży, swobodę stosunków homoseksualnych, w wypowiedziach publicznych twierdziła, że nie istnieje możliwość wymierzenia sprawiedliwej kary śmierci. W USA stała się popkulturowym symbolem walki ze społecznymi niesprawiedliwościami; Jej wizerunek, kojarzący się z ozdobnymi kołnierzami i żabotami, różnymi w zależności od tego, czy była „za” czy „przeciw”, widnieje na koszulkach, torbach, pocztówkach… Zmarła na raka trzustki w wieku 87 lat, do końca pełniąc urząd i mając nadzieję, że jej stanowisko nie zostanie na nowo obsadzone, dopóki nie skończy się prezydentura Donalda Trumpa.

 

O tłumaczkach: 

Anna Klingofer-Szostakowska – Hebraistka. Tłumaczka z angielskiego i hebrajskiego. Doktorantka w Zakładzie Hebraistyki UW. Lektorka języka hebrajskiego w Szkole Języków Wschodnich UW. Współzałożycielka Laboratorium Badań nad Przekładem przy studiach doktoranckich na Wydziale Orientalistycznym UW. Współorganizatorka konkursu naukowego ORIENT LAB oraz cyklu „Orientuj się w przekładzie” we współpracy z Muzeum Azji i Pacyfiku, pod patronatem Stowarzyszenia Tłumaczy Literatury. Od marca 2020 r. przewodnicząca Oddziału Wschodniego STL, od września 2020 członkini zarządu centralnego.

Anna Halbersztat – tłumaczka literacka z języka angielskiego oraz hebrajskiego.  Przekładem zajmuję się, z przerwami, od 2004 roku. Najczęściej tłumaczę beletrystykę, ale mam w swoim dorobku także artykuły i felietony (głównie dla oko.press), poradniki oraz książki popularnonaukowe i wspomnienia. Przez wiele lat współpracowałam z różnymi organizacjami pozarządowymi zajmującymi się wielokulturowością i działaniami antydyskryminacyjnymi. W wolnych chwilach podróżuję, oglądam za dużo programów o amerykańskiej polityce i uprawiam dolce far niente.

 

Matroni: Centrum Praw Kobiet oraz Sukces Pisany Szminką.

Matroni medialni: Vogue oraz Replika.

 

Informacje dodatkowe o książce:

Premiera: 31 maja 2021

 

Przekład: Anna Klingofer-Szostakowska, Anna Halbersztat.

Autorka okładki: Ellen S. Sasahara 

Adaptacja okładki: Marek Popielnicki

152×228 mm, 432 stron

Okładka miękka

 

Perły

Izrael Joszua Singer

Perły to chronologicznie pierwszy zbiór opowiadań Izraela Joszua Singera, starszego brata noblisty Isaaca Beshevisa Singera. Zawiera 10 tekstów napisanych przez bardzo młodego Izraela w latach 1916-1922. To właśnie te utwory i ich przedruki w najbardziej poczytnej gazecie “Forwets” przyniosły mu sławę na całym świecie.

To proza z najwyższej półki. Mogłaby się przejrzeć w powieści Reymonta, nagrodzonej tylko chwilę później literacką Nagrodą Nobla. Izrael Joszua Singer nigdy Nobla nie dostał. Nagrodę przyznano jego bratu, Baszewisowi. Do dzisiaj trwa spór, który z nich był lepszym pisarzem. Nieznane dotąd u nas opowiadania trafiają do rąk polskojęzycznego czytelnika. Niech ucieszą serce i oko, bo w opisie światła starszy z Singerów nie ma sobie równych – tak o książce napisał Remigiusz Grzela, dramaturg, poeta, dziennikarz, kierownik literacki Teatru Żydowskiego w Warszawie.

Perły to drugi, po Na obcej ziemi, wydany przez Fame Art, tom opowiadań Izraela J. Singera, starszego brata noblisty Isaaca Beshevisa Singera. Razem z opowiadaniami siostry autorów Ester Singer Kreitman pt. Rodowód  tworzą serię Fame Art., powstałą z fascynacji niebywałym talentem żydowskiego rodzeństwa.

 

Podobnie jak Na obcej ziemi, Perły stanowią panoramę społeczną przedwojennej Polski. Opowiadania zawarte w tomie są tematycznie różnorodne, a ich wspólnym motywem są ludzie i ich uwikłanie w życie. Singer wychodzi poza symboliczne getto żydowskie – traktuje religię, pochodzenie i klasę społeczną swoich bohaterów jako sprawę drugorzędną. Świat opowiadań I.J. Singera nie opiera się na żadnej z możliwych wersji opozycji my-oni, lecz na boleśnie znanej dychotomii jednostka vs. świat. Szeroko rozwinięta perspektywa antropologiczna, a także doskonały styl pisarski starszego Singera, czynią z niego pisarza, którego dzieła nie tracą na aktualności do dziś. 

Na obcej ziemi

Na obcej ziemi

Izrael Joszua Singer

Na obcej ziemi jest pierwszym polskim przekładem uważanych za mistrzowskie opowiadań autorstwa Izraela Joszuy Singera ilustrujących wielokulturowość ziem dawnej Rzeczypospolitej. Zbiór został wydany po raz pierwszy w Wilnie w 1925 roku. Zróżnicowany pod względem typów narracji, a także podejmowanych tematów – stanowi ewenement w ówczesnej literaturze jidysz, wykraczając poza ramy symbolicznego getta żydowskiego. Izrael Joszua Singer w doskonały literacko sposób prezentuje czytelnikowi mieszankę stylów, perspektyw, nacji, religii… złożony splot ludzkich losów.

Izrael Joszua Singer (1893 – 1944) – pisarz, dramaturg i dziennikarz żydowski tworzący w języku jidysz. Urodzony w Biłgoraju, był bratem oraz mentorem najsłynniejszego po drugiej wojnie światowej pisarza jidysz, noblisty – Izaaka Baszewisa Singera oraz pisarki Ester Singer Kreitman. Przed 1914 r. związany był z żydowskimi środowiskami artystycznymi Warszawy. Jedna z głównych postaci literackich środowiska żydowskiego Warszawy lat 1921–33, a od 1933 r. również w Nowym Jorku. Początkowo tworzył małe formy prozatorskie, m.in. zbiór Perły i inne opowiadania (1922) i dramaty, m.in. Ból ziemi (1922). Uznanie zyskał jako powieściopisarz, m.in. Josie Kałb (1932, wyd. pol. 1992), i autor sag rodzinnych, m.in. Bracia Aszkenazi (1936, wyd. pol. 1998), Rodzina Karnowskich (1943, wyd. pol. 1992). Już po śmierci opublikowano jego wspomnienia z dzieciństwa Ze świata, którego już nie ma (1946).

Na obcej ziemi jest pierwszym polskim przekładem uważanych za mistrzowskie opowiadań autorstwa Izraela Joszuy Singera ilustrujących wielokulturowość ziem dawnej Rzeczypospolitej. Zbiór został wydany po raz pierwszy w Wilnie w 1925 roku. Zróżnicowany pod względem typów narracji, a także podejmowanych tematów – stanowi ewenement w ówczesnej literaturze jidysz, wykraczając poza ramy symbolicznego getta żydowskiego. Izrael Joszua Singer w doskonały literacko sposób prezentuje czytelnikowi mieszankę stylów, perspektyw, nacji, religii… złożony splot ludzkich losów.

(…)Zaręba wie, że znów będzie TO robił. Ponuro obserwuje każdy ruch Fabiana, widzi przenikliwe spojrzenie jego czarnych oczu, jego śmiesznie zakręcone wąsy. Spogląda na rzucony na podłogę pędzel i cedzi przez zaciśnięte zęby:

-Żyd… Przeklęty Żyd…

Fabian patrzy mu prosto w twarz, uśmiecha się co wygląda tak, jakby jego własny zakrzywiony nos miał zaraz wpaść do ust, i mówi spokojnie:

-Rozluźnij się Stasiu… Dziś robimy Rubensa, oryginalnego Rubensa. A Rubens był człowiekiem z poczuciem humoru. Z bardzo dobrym poczuciem humoru. (…)

rodowod

Rodowód

Ester Singer Kreitman

Zbiór opowiadań „Rodowód” Ester Singer Kreitman ukazał się w 2016 roku nakładem wydawnictw Teatr NN – Ośrodek Brama Grodzka oraz Fame Art. Książka prezentuje opis codzienności w polskich miasteczkach żydowskich, realia życia na emigracji, a także niebanalny humor i wyjątkowy zmysł obserwacji autorki. „Rodowód” to pierwsze tak obszerne tłumaczenie twórczości pisarki na język polski.

Zbiór opowiadań „Rodowód” to pierwsza książka Ester Kreitman, która ukazała się w Polsce. Wcześniej zostały opublikowane jedynie fragmenty jej twórczości w tłumaczeniu Magdaleny Ruty. Książka podzielona jest na dwie części – pierwsza z nich to „Opowiadania ze sztetł”, druga „Opowiadania londyńskie”. Pięć pierwszych opowiadań stanowi opis życia w polskich miasteczkach żydowskich, pozostałe historie dzieją się w Londynie podczas II wojny światowej i krótko po niej.

Ester Kreitman w swoich opowiadaniach odwołuje się do wątków autobiograficznych, które umożliwiają poznanie rodziny Singerów z kobiecej perspektywy. Matka autorki, Batszewa Singer, córka rabina z Biłgoraja, nie była zachwycona narodzinami dziewczynki i oddała Ester na trzy lata mamce na wsi. Kołyskę z Ester umieszczono pod stołem, ponieważ było to jedyne wolne miejsce w niewielkiej chacie, co spowodowało trwałe uszkodzenie wzroku. Historię opartą na tych wydarzeniach można przeczytać w opowiadaniu „Nowy świat”, otwierającym książkę. Mimo tego, że to Ester pierwsza w rodzinie zaczęła pisać, dorastała w cieniu młodszych braci. Marzyła o studiach, ale to synów rodzina postanowiła wykształcić. Czasy, w których żyła oraz obowiązujące wówczas normy społeczne nie sprzyjały rozkwitowi jej kariery.

– Rodzina Singerów to nie tylko dwóch utalentowanych braci. W trakcie moich lektur i poszukiwań przekonałam się, że jest to także rodzina, z której pochodzą niezwykłe kobiety. (…) Choć Ester Kreitman nie może się już cieszyć z tego, jakie zainteresowanie wzbudzają na nowo jej utwory w wielu krajach, postanowiłam zawalczyć o nią i w jej imieniu, nie tylko w obronie dobrej literatury, ale też w obronie kobiety, która nie doczekała się uznania, na które zasługuje – pisze w przedmowie do książki tłumaczka Natalia Moskal, która zafascynowana twórczością Ester Kreitman, doprowadziła do wydania „Rodowodu” na polskim rynku.

Do tej pory książki Ester Kreitman zostały wydane m.in. w: Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Izraelu oraz kilku krajach europejskich. Merytoryczną opiekę nad polskim przekładem „Rodowodu” objęła profesor nauk humanistycznych Monika Adamczyk-Garbowska, anglistka oraz specjalistka języka jidysz.

Dar obserwacji, specyficzny humor (nierzadko przez łzy) i ironiczny dystans sprawiają, że wiele z tych tekstów nadal – mimo niemal siedemdziesięciu lat dzielących nas od ich powstania – bawi i wzrusza, a inne – skromnie określone przez autorkę mianem „szkiców” – zasługują na uwagę choćby ze względu na trafnie uchwycony kontekst kulturowy i historyczny – pisze w posłowiu do książki prof. Monika Adamczyk-Garbowska.

Z RECENZJI:

„Czasami wydawało się, że siedzi w niej dybuk” – pisał o swojej starszej siostrze Isaac Bashevis Singer. Wspominał, że to Ester Singer Kreitman (1891-1954) jako pierwsza w rodzinie objawiła talent literacki (pisarzem był także brat Izrael). Chociaż przyznawał, że nie zna w literaturze jidysz autorki lepszej niż ona, nie pomógł jej w karierze. Do śmierci pozostała w cieniu braci i choć urodziła się w Biłgoraju, nie była wydawana po polsku. W tomie „Rodowód” mamy obrazki ze sztetla, które dokumentują życie religijnych Żydów. Kreitman walczy w nich z tradycyjną obyczajowością krępującą swobodę życia. Są też opowiadania z okresu londyńskiej emigracji – surowy zapis żydowskiego losu na obczyźnie. Zbiór otwiera przejmujące opowiadanie pisane z perspektywy oddanego na wychowanie mamce niemowlęcia, które mieszka w obcym domu pod stołem.
Piotr Gajdowski, Newsweek

Oprawę graficzną zaprojektował zespół grafików „Kilku.com” – laureaci m.in. europejskiej nagrody Gold Ed-Awards 2016. Książka ukazała się 5 października nakładem wydawnictw Ośrodka „Brama Grodzka- Teatr NN” i Fame Art.

Taniec Demonów okładka

Taniec Demonów

Ester Singer Kreitman

Powieść Taniec demonów”, uważana za zbeletryzowaną autobiografię, to druga po Rodowodzie” książka Ester Kreitman wydana w Polsce. Wcześniej zostały opublikowane jedynie fragment twórczości pisarki w tłumaczeniu Magdaleny Ruty. Ester Kreitman uważana jest za wybitną i pierwszą pisarkę w nurcie żydowskiej prozy feministycznej. Powieść jest wyrazem jej buntu przeciwko sytuacji dziewczynek wychowywanych w surowych, ortodoksyjnych domach, gdzie rola kobiety ograniczona była  do gospodyni domowej, natomiast prawo do rozwoju i edukacji mieli tylko chłopcy.

Bohaterką książki jest Dwojrele, żydowska dziewczynka, która od dziecka pragnie zdobyć edukację, nauczyć się pisać i zostać pisarką. Szuka różnych sposobów, żeby wyrwać się z nieakceptowanej przez nią tradycji – zaczytuje się w gramatyce rosyjskiej i Puszkinie, dołącza do partii socjalistycznej, czy wychodzi za mąż, ale tylko dlatego, żeby uciec z domu. To jednak okazuje się złudne.

– Ta przejmująca i momentami zabawna autobiograficzna historia dorastania córki rabina w pierwszych dekadach XX wieku jest opowieścią o zawiedzionych nadziejach na lepsze życie. Towarzysząc bohaterce w kolejnych etapach życiowej podróży z małej wioski do sztetla, Warszawy, Berlina i Antwerpii, przekonujemy się, że ówczesne marzenia o „szerokim świecie” nie są aż tak bardzo odległe od dzisiejszych pragnień młodych mieszkańców Biłgoraja, miejsca urodzenia autorki, czy Leoncina, gdzie przyszedł na świat jej słynny brat Izaak Baszewis Singer – mówi prof.Andrzej Pawelec.

Powieść została po raz pierwszy wydana w Warszawie w 1936 r. przez wydawnictwo Ch. Brzoza w języku jidysz. Następnie została przetłumaczona przez syna Kreitman, Maurice’a Carra na język angielski (pt. Deborah). Z tekstów źródłowych wynika, że Ester Kreitman czuwała nad tworzeniem angielskiego przekładu. Wydawnictwo Fame Art zadecydowało, aby wydać książkę bazującą właśnie na tym angielskim przekładzie, wyjaśniając jednocześnie w jej wstępie genezę różnic między tekstem źródłowym, napisanym w jidysz, a jego angielskim przekładem.

Powieść ukazuje się w przekładzie prof. Andrzeja Pawelca. Tłumaczenie to powstało 20 lat temu, ale wcześniej go nie wydano. Teraz zostało poddane ponownej redakcji oraz korekcie merytorycznej dokonanej przez Magdalenę Rutę, która podjęła się jakiś czas temu przekładu fragmentów Tca Demonów” z jidysz, a twórczość Ester Kreitman zna bardzo dobrze oraz przez Magdalenę Sitarz.